Radość – Kto jest w pudle? – zabawa grupowa

Zabawy wywołują pozytywne emocje jeśli sprawiają radość wszystkim dzieciom. Jeżeli szukasz zabawy grupowej, którą zainteresują się wszystkie dzieci, wystarczy, że przyniesiesz im duże kartonowe pudło. Ukrywanie się i zapraszanie gości do swojej kryjówki może okazać się najlepszą aktywnością w tym tygodniu!

#autyzmipokrewne#pozytywnemocje#imiona#integracja

Cele

  • Integracja z rówieśnikami.
  • Świadomość istnienia innych osób.
  • Przynależność do grupy.
  • Poznawanie imion koleżanek i kolegów.
  • Kształtowanie pojęcia stałości przedmiotu.
  • Radość z nowego doświadczenia.

Materiały

Duże kartonowe pudło, np. po pralce.

Przebieg zabawy

  • Postaw pudło w widocznym miejscu i zachęć dzieci, żeby przyszły je obejrzeć.
  • Kiedy dzieci obejrzą pudło, wsadź jedno z nich do środka. Niech ukucnie, żeby można było zamknąc klapy. Pozostali zbierają się wokół pudła i mówią:
  • – Kto jest w pudle?
  • – Puk, puk, puk.
  • – Nie widać rąk. Nie widać nóg.

Na hasło: „Puk, puk, puk” dzieci stukają w pudło. W końcu klapy się otwierają, a dziecko siedzące w pudle wstaje, pokazując się wszystkim. Wtedy dzieci wołają To Wojtek!

Odmiany

  1. Niech do pudła wejdzie więcej niż jedno dziecko.
  2. Zamiast wkładać dzieci do pudła od góry, wytnij drzwi w jednej ze ścian. Bawcie się w ten sam sposób.
  3. Potrząsajcie pudłem, kiedy dziecko jest w środku. To zapewni mu dodatkową stymulację.
  4. Wytnij w pudle otwory, żeby dziecko mogło przez nie wyglądać lub wystawiać ręce.

Czego dziecko się uczy

  • Zabawa ma na celu uświadomienie dziecku, że na sali są jego koleżanki i koledzy, a każdy z nich ma swoje imię.
  • W czasie zabawy dzieci uczą się słuchać sygnałów werbalnych i reagować na nie (wyskakują po usłyszeniu pytania: Kto jest w pudle? i stukają w nie na hasło: Puk, puk, puk.).
  • Zabawa z pudłem umożliwia im eksperymentowanie z nieznaną dotąd zamkniętą przestrzenią. W ten sposób uczą się radzić sobie z nowymi doświadczeniami.
  • W czasie zabawy dzieci uświadamiają sobie, że ludzie nie przestają istnieć, kiedy ich nie widać. Dzięki temu łatwiej będą znosić rozstania z rodzicami.
  • Ponieważ zabawa polega na chowaniu się na zmianę, dzieci uczą się czekać na swoją kolej. Dowiadują się również, że będa mieć więcej niż jedną kolejkę.
  • Dzieci wołają imię dziecka, które wyskakuje z pudła, i tym samym dają mu odczuć, że jest zauważane!

Modyfikacje

  • Jeżeli dziecko nie może doczekać się swojej kolejki, być może warto spróbować wkładać do pudła po dwoje dzieci naraz. Nam udało się włożyć aż czworo.
  • Jeżeli dzieci boją się wejść do środka, postaw pudło na jednym boku, żeby mogły zajrzeć do środka, zanim rozpoczniecie zabawę.
  • Zmodyfikuj zabawę, jeśli dziecko nie czuje się dobrze wewnątrz pudła. Na początku zamknij klapy tylko na chwilę. Otwierając je, powiedz: A kuku!. Być może dziecko kiedyś w ten sposób się bawiło i od razu poczuje się lepiej.
  • Wprowadź dłuższą wersję zabawy, kiedy zobaczysz, że dziecko jest już spokojne (Sher, 2014).

źródło: B. Sher, Gry i zabawy we wczesnej interwencji…, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2014

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: