Ćwiczenia szeptane – mowa

Ćwiczenia szeptane pomagają modulować natężenie wydawanych przez dzieci dźwięków. Starsze autystyczne dzieciaki (i nie tylko) nie mają świadomości tego, że ich głos często brzmi zbyt donośnie – szeptanie może im to uzmysłowić.

Ćwiczenia możemy przeprowadzać w grupie lub na indywidualnych zajęciach.

#IPET#rewalidacja#lekcja#ćwiczenia#terapiazajęciowa#kompensacja

Cele

  • Uczenie mówienia szeptem.
  • Odróżnianie szeptu od głośnego/zwykłego mówienia.
  • Angażowanie uwagi/uważności/współdzielenie uwagi.
  • Interakcja naprzemienna.
  • Słuch.
  • Nauka umiejętności społecznych.

Przebieg

  1. Rozdajemy dzieciom krótki tekst. Tłumaczymy na czym polega ćwiczenie szeptane. Tłumaczymy co to jest szept. Tekst czytamy szeptem – demonstrując jak należy czytać szeptem. Później czytają dzieci.
  2. Dobieramy dzieci w pary. Rozdajemy teksty/dialogi, np. W sklepie – rozmowa przy kasie, lub Gdy spotykam znajomego lub Rozmowa po seansie/wrażenia po oglądanym w kinie filmie. Ustalamy podział na role i każemy czytać szeptem – jak najciszej. Uczniowie siadają blisko siebie. W miarę czytania dialogu dzieci ściszają głos do najcichszego szeptu. Dialog powinien być ledwie słyszalny – prawie trudny do wychwycenia. Warunkiem dobrego wykonania ćwiczenia jest nieprzerwana komunikacja – uczestnicy muszą siebie rozumieć. Taki sposób rozmowy wymusi natężenie uwagi.
  3. Wymyślamy dialogi – improwizujemy. Jeśli dzieci będą na to gotowe – mogą zaimprowizować scenkę/dialog szeptem. Na przykład rozmowę – „Spotkanie po wakacjach”.
  4. Można zaśpiewać szeptem piosenkę, np. „Panie Janie! Panie Janie…” lub powiedzieć popularny wierszyk.

Omówienie ćwiczenia/procesu grupowego

  1. Powiedz dzieciom, że to już koniec ćwiczenia.
  2. Zapytaj, co było dla nich trudne, i co czuły w trakcie ćwiczenia.
  3. Zaznacz/opowiedz, że uważne słuchanie wymaga zaangażowania uwagi/koncentracji na drugiej osobie oraz na tym, co ma do przekazania. Poprawne mówienie – czyli właściwa komunikacja wymaga skupienia obu stron. Jeśli jesteśmy dostatecznie skupieni wychwycimy sens wypowiedzi i odpowiednio zareagujemy na zadawane pytania. Rozmowa może stać się początkiem nowej znajomości lub wymiany cennych informacji.
  4. Zapytaj dzieci, czego nie należy robić w trakcie rozmowy (przerywać, przekrzykiwać/mówić za głośno/nakręcać się swoim monologiem – mówić bez końca nie dopuszczając kolegi/koleżanki do głosu, mówić nie na temat, nie słuchać co do nas mówi, ponaglać itp.
  5. Zapytaj dzieci, gdzie/w jakich miejscach powinny mówić cicho.
  6. Zapytaj dzieci, jaki gest oznacza, żeby być cicho lub mówić ciszej (palec na ustach), zademonstruj – a później niech pokażą dzieci.
  7. Co możemy „odczytać” z tonu głosu? Dlaczego ludzie podnoszą i ściszają głos – jak myślicie, kiedy tak się dzieje?

r

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: