ASD – uważaj, jakie zachowanie wzmacniasz

Wzmocnienie to bardzo skuteczne narzędzie nauczania w szkole i w domu. Jeśli stosuje się je prawidłowo, dzieją się wspaniałe rzeczy…

Łatwo jednak bezmyślnie wzmocnić zachowanie, które staramy się wyeliminować. „Oto przykład: przedszkolak Jacob nie lubi zabaw w kółku i często ucieka do sztalugi, żeby rysować. Wychowawczyni wie, że chłopiec uwielbia krakersy w kształcie rybek, więc częstuje nimi dzieci po skończonej zabawie. Kiedy zaczyna rozdawać krakersy innym, Jacob wraca, siada na swoim miejscu i czeka na swoją porcję ciasteczek.

Nauczycielka mówi: „Jak grzecznie siedziałeś dziś z grupą”, myśląc, że wzmacnia właściwe zachowanie, które Jacob w tej chwili pokazuje, i daje mu krakersy. Jacob nie siedział jednak grzecznie przez cały czas zabawy; uciekał z kółka, a wracał tylko wtedy, kiedy coś go zainteresowało. Mimo to otrzymał nagrodę. Wychowawczyni chciała go nauczyć zostawania z grupą w czasie zabawy. Dała mu jednak do zrozumienia, że nadal może wstawać i uciekać, ponieważ tak czy inaczej dostanie krakersy.

Unikaj tego powszechnego błędu, dbając o to, by wzmocnienie następowało po odpowiednim zachowaniu, i tylko po nim. Gdyby nauczycielka poprosiła Jacoba o wykonanie jakiegoś zadania, kiedy wrócił do kółka, albo gdyby kazała mu czekać na koniec kolejnej zabawy nagradzanej krakersami, być może nauczyłaby chłopca właściwego zachowania” (Notbohm, Zysk, 2016).

źródło: E. Notbohm, V. Zysk: „1001 PORAD DLA RODZICÓW I TERAPEUTÓW DZIECI Z AUTYZMEM…”, WUJ, Kraków 2016

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s