Nadawanie nazw – ćwiczenia

Nadawanie nazw – nazywanie receptywne

#uczeńztrudnosciami#asd#za#autyzm#pokrewne#zaburzeniauwagi#niepełnosprawnośćintelektualna#inne#ipet#rewalidacja#kompensacja#terapiazajęciowa

Cele:

  1. Nauka nazw przedmiotów, czynności i pojęć abstrakcyjnych.
  2. Stworzenie podstaw dla umiejętności nazywania ekspresywnego (mowy czynnej).
  3. Rozwinięcie abstrakcyjnego rozumowania (np. wnioskowanie drogą dedukcji).
  4. Ułatwienie koncentracji uwagi.

Przebieg:

„Uczeń siedzi przy stole. Nauczyciel siedzi obok (autyzm/ZA/ASD/dysleksja) albo naprzeciwko. Ułóż na stole 2 przedmioty, tak, aby oddzieliła je dość znaczna odległość. Powiedz do ucznia: „Dotknij [przedmiot]”. Po każdym cyklu zmieniaj położenie przedmiotów. Uczeń bardziej się zaangażuje, jeśli jego zadaniem będzie podanie przedmiotu nauczycielowi. W tym przypadku polecenie brzmiałoby: „Daj mi [przedmiot] „Formułuj polecenia za każdym razem w inny sposób (np. „Dotknij…”, „Daj mi…”, „Wskaż…”, „pokaż mi…”, „Gdzie jest…?”, itd.).

Często można w ogóle pominąć formułę polecenia i po prostu powiedzieć, o jaki przedmiot chodzi. Pomoże to uczniowi skoncentrować się na tym, co najważniejsze. Zróżnicowanie formy prezentacji zadania i użytych pomocy sprawi, że zadanie będzie ciekawsze. Uczeń może np. szukać przedmiotów, o które chodzi, w całym pokoju lub brać przedmioty przyczepione rzepami do specjalnie przygotowanej tablicy.

Wybieraj przedmioty, które zachęcą do dalszej nauki i będą przydatne z praktycznego punktu widzenia.

Podpowiedzi:

Poprowadź ucznia przez zadanie (podpowiedź manualna, fizyczna), zastosuj wskazywanie czy podpowiedź pozycyjną. Stopniowo wycofuj dodatkowe pomoce, żeby uczeń wykonał zadanie samodzielnie.

Kryteria

wstępne:

Uczeń potrafi prawidłowo dopasowywać przedmioty, które będą używane w ćwiczeniach, lub potrafi naśladować czynności. Ugruntowanie kilku prostych poleceń werbalnych ułatwi postępy w tym programie, ale nie jest niezbędne.

Opanowanie

umiejętności:

Uczeń 8 na 10 razy wykonuje zadanie prawidłowo, bez dodatkowej pomocy ze strony nauczyciela. Taki sam wynik powinien osiągnąć jeszcze z co najmniej jednym nauczycielem.

Faza 1: Prośby

Użyj przedmiotów lub zdjęć, które przedstawiają rzeczy, które uczeń będzie chciał dostać, lub czynności, w których będzie chciał wziąć udział (np. jedzenie, picie zabawa, oglądanie telewizji, słuchanie radia, huśtawki, itd.). Zapytaj ucznia : „Co chcesz?” Gdy wskaże obrazek, lub przedmiot, daj mu to, o co prosił. Przedmioty wywołujące autostymulację powinny znajdować się wśród możliwości do wyboru. Wartość takiego przedmiotu zmniejszy się, gdy uczeń wybierze w zamian inną rzecz (np. ciastko).

Faza 2: Części ciała

[Fazę 3 można wprowadzić równolegle z tą fazą lub przed nią].

Zacznij od jednej części ciała. Powiedz: „Dotknij swój/swoją [część ciała]’. Jeśli uczeń będzie wykonywał polecenia poprawianie przez 3 kolejne cykle, bez dodatkowej pomocy, dodaj kolejną część ciała. Gdy uczeń będzie wskazywał poprawnie druga część ciała, przez 3 kolejne cykle, bez dodatkowej pomocy, wróć do poprzedniej części. Powtarzaj ćwiczenie z dwiema częściami ciała, aż do momentu, w którym uczeń będzie potrafił prawidłowo wskazywać obie. Dodawaj kolejne części ciała i mieszaj z poprzednio nauczonymi. W miarę jak uczeń będzie opanowywał nazywanie kolejnych części ciała, dodawaj nowe dla treningu.

Etapy rozwojowe

a. Usta, oczy, nos, stopy.

b. Włosy, język, głowa, uszy, ręce, nogi, ramiona, palce, brzuch, plecy, zęby, palce u nóg.

c. Broda, kciuki, kolana, szyja, paznokcie u rąk.

d. Pieta, kostka, szczęka, klatka piersiowa.

e. Nadgarstek, ramię, biodro, łokieć.

f. talia.

Faza 3: Przedmioty

Ten etap można rozpocząć jednocześnie z etapem 2. Użyj znanych przedmiotów.

Zacznij od dwóch przedmiotów. Połóż jeden z nich na stole (nie wprowadzaj żadnych bodźców rozpraszających) i powiedz: „Daj mi [przedmiot]”. Gdy uczeń zareaguje prawidłowo 4 razy na 5, bez podpowiedzi i w obecności dodatkowego bodźca rozpraszającego, powtórz ćwiczenie z drugim przedmiotem. Gdy zadanie powiedzie się z drugim przedmiotem, wróć do pierwszego i powtórz wszystko najpierw z pierwszym a następnie z drugim przedmiotem. Na końcu wyjmij obydwa przedmioty jednocześnie i używaj ich w próbach losowo. Gdy uczeń opanuje już zadanie z tymi dwoma przedmiotami, dodaj nowy przedmiot do treningu.

Grupy tematyczne:

  • Ubiór
  • Żywność
  • Zabawki
  • Sprzęty domowe
  • Zwierzęta
  • Meble

Faza 4: Obrazki/Zdjęcia przedmiotów

Nauczyciel prosi ucznia o wskazanie przedmiotu na obrazku/zdjęciu.

Faza 5: Obrazki/Zdjęcia przedstawiające czynności

Nauczyciel pokazuje obrazek przedstawiający wykonywanie różnego rodzaju czynności i prosi ucznia o wskazanie obrazka, który wymienił.

Faza 6: Obrazki/Zdjęcia ludzi

(Często łatwiej jest dziecku nauczyć się umiejętności obrazkowych 2-D niż 3-D). Nauczyciel pokazuje obrazki/zdjęcia różnych osób i prosi o wskazanie wymienionej osoby. Wykorzystaj zdjęcie swoje, rodziny (ucznia), zespołu terapeutycznego i kolegów ucznia.

Faza 7: Ludzie (3-D)

Nauczyciel prosi ucznia o wskazanie siebie, ucznia lub innej osoby obecnej.

Faza 8: Przynoszenie dwóch rzeczy

Na przykład: „Daj mi filiżankę i but”.

Faza 9: Wielkość

Duży/mały

Faza 10: Kolor

Spraw, żeby to zadanie dostarczyło jak najwięcej zabawy. Użyj przedmiotów, które są jednakowe pod każdym względem oprócz koloru (np., użyj filiżanek w różnych kolorach i schowaj cukierek pod filiżanką w kolorze, o który spytasz.). Użyj kolorowych żarówek. Nagroda za poprawną odpowiedź będzie zapalenie światła.

Etapy rozwojowe

a. Czerwony, niebieski

b. Zielony, żółty, pomarańczowy, fioletowy

c. Brązowy, czarny, różowy, szary

d. biały.

Faza 11: Kształty

Etapy rozwojowe

a. Kółko, kwadrat

b. Trójkąt, prostokąt

c. Romb.

Faza 12: Kombinacje przedmiot/kolor

Faza 13: Połączenie dwóch abstrakcyjnych pojęć

Na przykład wielkość/kształt

Faza 14: Połączenie trzech cech

Na przykład kolor/wielkość/przedmiot lub kolor/kształt/wielkość.

Faza 14: Połączenie trzech cech

Na przykład kolor/wielkość/przedmiot lub kolor/kształt/wielkość.

Faza 15: Zdjęcia miejsc/pokoi w domu i okolicy

Nauczyciel kładzie zdjęcia miejsc/pokoi na stole i prosi ucznia o wskazanie wymienionego miejsca

Faza 16: Emocje

Emocje omawiane są w zakładkach Emocje/ćwiczenia na stronach autyzmschemat.life i autyzmwszkle.com

Faza 17: Pojęcia dotyczące ilości

Etapy rozwojowe

a. Dużo/jeden; mały/duży

b. Puste/pełne; lekkie/ciężkie

c. Niski/wysoki; chudy/gruby; mniej/więcej; krótki/długi

d. Wolno/szybko; mało/dużo; cienki/gruby

e. Wąskie/szerokie” (Leaf, McEachin, 2017).

źródło: R. Leaf, J. McEachin: „Praca nad rozwojem…”, Wydawnictwo LTW, Warszawa 2017

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s