Asertywność – scenariusz zajęć

Asertywność

#autyzmipokrewne#niepełnosprawnośćintelektualna#innetrudnosci#IPET#rewalidacja#indywidualneprogramyedukacyjne#terapia

Cele:

  1. Pomoc w rozpoznawaniu i zaspokajaniu własnych potrzeb.
  2. Nauczanie myślenia krytycznego i nie przyjmowanie za pewnik tego, co ktoś mówi.
  3. Usamodzielnienie.
  4. Zapobieganie przed złym traktowaniem ( nie robić z siebie ofiary).
  5. Zwiększanie świadomości.
  6. Rozwijanie umiejętności spontanicznego wypowiadania się.
  7. Stymulowanie uczestniczenia/działania.
  8. Pokazanie, że mylenie się nie jest niczym złym.
  9. Pomoc w integracji z klasą.

Przebieg

Pokaż czynność lub zachowania, które są nieprawidłowe, i naucz, jak zwerbalizować błąd.

Podpowiedź

Pokieruj uczniem (podpowiedź fizyczna/manualna), zademonstruj o co chodzi w zadaniu, zastosuj wskazówki werbalne, gestykulację, modulację głosu lub zmienną ekspresję twarzy. Stopniowo wycofuj podpowiedzi, aż do momentu w którym uczeń będzie wykonywał całe zadanie samodzielnie bez dodatkowej pomocy nauczyciela.

Kryteria wstępne:

Dokonywanie wyborów (Faza 1 bieżącego programu) to jeden z pierwszych programów, którego należy uczyć.

Opanowanie umiejętności:

Uczeń osiem na dziesięć razy wykonuje zadanie prawidłowo, bez dodatkowej pomocy ze strony nauczyciela. Taki sam wynik powinien osiągnąć jeszcze z co najmniej jednym nauczycielem.

Faza 1: Dokonywanie wyborów

Tej umiejętności można uczyć zarówno podczas terapii, jak i poza nią. W czasie terapii uczeń wybiera, gdzie chce usiąść, w którym pokoju chce pracować, jakimi zabawkami będzie się bawić, itd. Poza czasem trwania terapii mogą to być decyzje dotyczące wyboru ubrań, książek, jedzenia, muzyki, filmów, itd.

Faza 2: Zabawa w terapeutę/nauczyciela.

Faza 3: Wyrażanie niezadowolenia.

Rozdrażnij ucznia i naucz go, jak wyrazić swoje niezadowolenie (Przykład: „Zostaw mnie w spokoju”, „Przestań”, „Nie”, „To jest moje”, itd.)

Faza 4: Utrzymanie zajętego miejsca, lub należnego przedmiotu.

Sprowokuj sytuację, w której uczeń będzie musiał wykonać jakiś ruch, aby bronić swoich racji. Zabierz mu coś z znienacka, lub wepchnij się przed niego w kolejkę. Naucz go reagować w podobnych sytuacjach w sposób zdecydowany. (np. przytrzymaniem danej rzeczy, upomnieniem się o swoje miejsce w kolejce, itd.)

Faza 5: Przekonanie

Powiedz nieprawdę o czymś, o czym uczeń wie. Możesz nieprawidłowo nazywać jakiś przedmiot, czynność lub cechę. Uczeń powinien odrzucić błędne stwierdzenie i obstawiać przy prawidłowej odpowiedzi, którą zna.

Faza 6: Popełniaj błędy i każ uczniowi je odnaleźć i/lub poprawić (np. wrzuć zabawkę do kosza na śmieci)

Faza 7: Każ uczniowi zrobić coś nieprawidłowego, lub niemożliwego i pokaż mu jak wyrażać sprzeciw

(Przykład: postaw przed uczniem talerz, na którym będzie leżał klocek i powiedz „Zjedz swoje spaghetti”). Na początku zasygnalizuj niedorzeczność zadania modulując odpowiednio głos, później wycofaj tę dodatkową pomoc. Zacznij od sytuacji oczywistych i przejdź do mniej ewidentnych.

Faza 8: Wykazywanie umiejętności rywalizacji i zrozumienie idei wygrywania

Staranie się, aby biec jak najszybciej w wyścigu; uważanie, żeby nie zostać znalezionym w zabawie w chowanego; zbijanie pionków drugiego gracza itd. (Leaf, McEachin, 2017).

źródło: R. Leaf, J. McEachin: Praca nad rozwojem…”, Wydawnictwo LTW, Warszawa 2017

 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s