Zabawy z kocem

Zabawy z kocem zaliczane są do zabaw rekreacyjno- ruchowych, rozluźniających, odprężających. Wywołujących u dzieci spontaniczne reakcje. To prosta aktywność angażująca niemal wszystkie zmysły

„Do podstawowych form aktywności podczas zabaw z kocem zaliczmy:

  • przykrywanie się kocem/odkrywanie się,
  • ciągnięcie na kocu, za koc,
  • zawijanie,
  • otulanie się kocem,
  • odpychanie się na kocu,
  • przechodzenie nad/pod kocem,
  • przeskakiwanie przez koc,
  • przechodzenie przez „tunele”,
  • wachlowanie,
  • składanie/rozkładanie koca,
  • zwijanie/rolowanie koca,
  • kołysanie i podrzucanie w kocu,
  • kręcenie w kocu […]

Zabawy:

Powitanie 1

  • 1-2 dorosłych siedzi na podłodze razem z dziećmi w kręgu; wszyscy mają nogi wyprostowane i przykryte kocem;
  • wszyscy witają się ze sobą stopami (pod kocem) przez dotknięcie własną stopą wszystkich innych stóp (w miarę możliwości). Następnie uczestnicy zajęć witają się ze sobą (nad kocem) poprzez dotknięcie palców dłoni i podanie sobie rąk.

Powitanie 2

  • 1-2 dorosłych siedzi na podłodze razem z dziećmi, w kręgu;
  • dzieci siedzą w kręgu, w lekkim rozkroku, z nogami wyprostowanymi i skierowanymi do środka koła; między nimi rozłożonych jest kilka koców;
  • wszyscy przyciągają koce jak najbliżej siebie i zabierają je sobie nawzajem, posługując się nogami i stopami. Można też podrzucać koc do góry stopami albo próbować przerzucić go za pomocą stóp poza krąg siedzących.

Na kocu – pod kocem

  • jedna osoba rozkłada koc na podłodze;
  • kilkoro dzieci siada lub kładzie się na kocu (dzieci siedzą na kocu jak na plaży lub kładą się na nim i próbują zająć jak najwięcej miejsca);
  • na prośbę dorosłego dzieci wchodzą pod koc (chowają się tak, by nie było widać żadnej części ich ciała). Jeśli na początku zabawy dzieci boją się same wchodzić pod koc, to dorosły wykonuje to ćwiczenie razem z nimi. Następnie wszyscy z powrotem siadają na kocu.

Kołderka 1

  • jedna osoba rozkłada koc na podłodze;
  • 2-4 małych dzieci kładzie się pod kocem w taki sposób, by wystawały im spod niego tylko głowy;
  • dzieci próbują całe zmieścić się pod „kołderką”, nie odkrywając jednocześnie innych. Jest to dobry moment na relaks i muzykę uspokajającą.

Kołderka 2

  • dorośli siedzą w rozkroku na podłodze (w kręgu);
  • dzieci siedzą w „fotelikach” (siedzą w rozkroku siedzącego opiekuna opierając się o niego plecami) przed dorosłymi;
  • wszyscy przykrywają nogi kocem/kocami („kołderką”). Na polecenie prowadzącego dorośli unoszą koc do góry, a dzieci zamieniają się pod kocem miejscami w „fotelikach”).

Jasno-ciemno

  • co najmniej 2 dorosłych trzyma koc rozłożony nad głowami dzieci;
  • dzieci siedzą lub leżą na podłodze;
  • dorośli podnoszą (ruch do góry) i opuszczają (ruch na dół) koc, odpowiednio odkrywając i zakrywając dzieci. Jeśli któreś z dzieci obawia się tego ćwiczenia (boi się ciemności i zamkniętej przestrzeni), to dla dodania mu odwagi do udziału w zabawie można zaprosić jednego dorosłego (dorosły siada wraz z dziećmi pod kocem).

Mumia

  • 1-2 dorosłych trzyma za jeden brzeg koca;
  • dziecko leży ukosem na kocu (głowa w jednym rogu koca);
  • dorośli zawijają dziecko tak, by widać było tylko jego głowę („mumia”) i ciągną je za wolny koniec koca po podłodze” (Bogdanowicz, Okrzesik, 2016).

Do zabaw z kocem i z chustą będziemy powracać w kolejnych wpisach.

źródło: M. Bogdanowicz, D. Okrzesik: „Opis i planowanie zajęć według Metody Ruchu Rozwijającego…” HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2016

 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: