Zabawy integracyjne

Zabawy integracyjne na powitanie

Poznajmy się

Na polecenie prowadzącego uczestnicy zabawy rozchodzą się po sali w dowolnych kierunkach (wewnątrz koła). Spacerując po sali, bawiący starają się podać rękę jak największej liczbie osób i zapamiętać ich imiona. Ta z osób, której uda się zapamiętać pieć imion, siada na krześle.

  • Zabawie może towarzyszyć muzyka. Na dany sygnał muzyka milknie, wówczas wszyscy zatrzymują się, witają ze sobą, przedstawiają nawzajem, prowadzą krótki dialog. W momencie, w którym włączany jest odtwarzacz, uczestnicy zabawy żegnają się ze sobą i kontynuują spacer po sali.

Poznajmy się bliżej

Na polecenie prowadzącego każdy z uczestników zabawy stara się dokończyć zdanie:

  • Najważniejsza rzeczą jest dla mnie teraz…
  • Moim ulubionym autorem książek jest…
  • Mój ulubiony film to…
  • Najwyżej cenię u innych…
  • Za swój największy dotychczasowy sukces uważam…
  • Ze słowem porażka kojarzy mi się…
  • Moja ulubioną porą roku jest…
  • W wolnych chwilach najchętniej…
  • Moją największą wadą jest…
  • Do osobistych zalet zaliczyłbym…
  • Gdybym miał dużo pieniędzy, kupiłbym sobie…
  • Do wysiłku mobilizuje mnie…
  • Moim największym marzeniem jest… itd.

Imiona

Uczestnicy zabawy siedzą w kole, na krzesłach lub na podłodze, na przemian chłopiec i dziewczynka. Na dany przez prowadzącego sygnał jedna osób wymawia głośno swoje imię i dodaje po chwili dowolne, wymyślone przez siebie zdanie charakteryzujące w małym choćby stopniu siebie, np.: „Ania, która lubi kwiaty”; „Ola, która chodzi do kina”; „Piotr, który podrywa dziewczyny”; itp. Każda kolejna osoba siedząca w kole ma za zadanie powtórzyć to, co powiedziała pierwsza, następnie druga, w dalszej kolejności trzecia osoba itd., podając na końcu swoje imię i ułożone zdanie

Wariant II: Przebieg zabawy tak jak powyżej, z tym, że przed imieniem podawany jest przymiotnik rozpoczynający się na tę samą literę co imię danej osoby, np. ciekawska Cecylia, łakoma Łucja, przystojny Paweł, skoczny Sebastian itp.

Lubię mojego sąsiada

Na polecenie prowadzącego jedna z osób siedząca w kole rozpoczyna zabawę, wymawiając następujące zdanie: „Lubię mojego sąsiada, ponieważ jest…” i kończy zdanie przymiotnikiem rozpoczynającym się na na literę A. Kolejna osoba powtarza to samo i dodaje przymiotnik rozpoczynający się na literę B, następna na literę C itp. Np. „Lubię mojego sąsiada, ponieważ jest… atrakcyjny, błyskotliwy, czarujący, dobry…” itp.

Bogactwo komplementów

Uczestnicy zabawy siedzą w kole na krzesłach lub na podłodze, na przemian chłopiec i dziewczyna. Na sygnał prowadzącego osoba rozpoczynająca zabawę wygłasza pod adresem sąsiada z prawej strony dowolny komplement, chwaląc jego urodę, mądrość lub inne zalety. Zabawa ma na celu wykazaniem się poczuciem humoru, bogactwem wyobraźni i inteligencją. Komplement nie może się powtórzyć, gdyż w takiej sytuacji osoba, która go powiedziała, daje fant (Hanna Nawara, 2002).

źródło: R. Błacha, W. Bigiel: „Kultura fizyczna w środowisku przyrodniczym w okresie letnim…”, Wydawnictwo AWF, Wrocław 2002

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: