O co im chodzi? – historyjka społeczna

Zrozumieć, o ci im chodzi

„Wiele autystycznych dzieci rozumie ludzi lepiej, kiedy mogą zobaczyć to, co się im komunikuje. Może być mi łatwiej zrozumieć ludzi, gdy czytam to, co mówią, albo oglądam obrazki.

Pewna inteligentna uczennica szkoły średniej powiedziała swoim nauczycielom: „Rozumiem was, kiedy mówicie, ale rozumiem was naprawdę, gdy to zapiszecie”.

Jeśli ktoś chce powiedzieć im coś ważnego, powinien to napisać. Jeśli ktoś chce powiedzieć mi coś ważnego, powinien to napisać. Rozmowa komputerowa toczy się wtedy, kiedy siedzę obok kogoś z komputerem albo tabletem. Druga osoba może pisać, a ja mogę odczytywać, co ona mówi. Później przychodzi moja kolej, by coś napisać. Czasami wolę coś powiedzieć, niż napisać.

Zaznaczę to, co lubię.

  • Lubię, kiedy ludzie po prostu mówią. Lubię słuchać tego, co mówią, nawet jeśli robią to szybko.
  • Lubię, kiedy ludzie po cichu piszą odręcznie na jakimś urządzeniu. Lubię czytać, kiedy nie muszę słuchać. Tak jest dla mnie lepiej.
  • Lubię, kiedy ludzie mówią i to zapisują. Lepiej rozumiem, kiedy jednocześnie słucham i czytam to, co inni mówią.
  • Lubię, kiedy ludzie zapisują swoje słowa na urządzeniach, kiedy mówią. Lepiej rozumiem, kiedy czytam i słucham, kiedy siedzimy przy komputerze lub tablecie.
  • Nie wiem, w jaki sposób chciałbym odbywać rozmowy.
  • Chciałbym wypróbować niektóre pomysły z tabletem lub komputerem”.
  • Inne: …………………………………………………………………………………………………………………………………

źródło: C. Faherty: „Autyzm… Co to dla mnie znaczy?…”, WUJ, Kraków 2016

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: